Odznaczenia i Medale na Gali "EKOLAURÓW"

Uroczystość wręczenia nagród w XIV edycji  Konkursu Ekolaury Polskiej Izby Ekologii poprzedziło wręczenie odznak resortowych i wojewódzkich oraz medali PIE, nadawanych przez Radę Polskiej Izby Ekologii.
 
  Jako pierwsze wręczono Odznaki Honorowe Ministra Środowiska „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej”.
 
  Z upoważnienia Ministra Środowiska, Czesław Śleziak, Przewodniczący Rady PIE wręczył odznaki:
  1. KOZŁOWSKI Aleksander – Prezes Zarządu Krośnieńskiego Przedsiębiorstwa Wodociągowo-Kanalizacyjnego Sp. z o.o.;
  2. ŁUKASZCZYK Zygmunt – Prezes Zarządu KHW S.A.
  3. ŁASKUDA Robert – Wiceprezes Zarządu ds. Produkcji Katowickiego Holdingu Węglowego S.A.;
  4. MATUSZEK Katarzyna – Kierownik Laboratorium Technologii Spalania i Energetyki, Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w  Zabrzu;
  5. PILOT Andrzej – Prezes Zarządu WFOŚiGW w Katowicach;
  6. TRYBALSKI Kazimierz – profesor nadzwyczajny Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie;
  7. TYRAŁA Krzysztof – Dyrektor R.O.T. RECYCLING ODPADY TECHNOLOGIE S.C. w Gliwicach;
  8. WITKOWSKA Katarzyna – Kierownik Zakładu Ochrony Środowiska w Gliwicach;
  9. WASIELEWSKI Ryszard – Adiunkt w Instytucie Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu.

 
  Grzegorz Wolnik, Przewodniczący Sejmiku Śląskiego wręczył Złote Odznaki Honorowe "Za zasługi dla  województwa śląskiego” firmom:
  1. HALDEX S.A. – odznakę odebrał Tadeusz Koperski, Prezes Zarządu Spółki
  2. ZM SILESIA S.A. –  odebrał Andrzej Łatka, Prezes Zarządu Spółki

 
  Rada Izby przyznała medale Polskiej Izby Ekologii „Za zasługi dla zrównoważonego rozwoju”:
  • WYRÓŻNIENIA DLA INSTYTUCJI PAŃSTWOWYCH  I NAUKOWYCH:
  1. Główny Instytut Górnictwa  w Katowicach:
  Główny Instytut Górnictwa w Katowicach to nowoczesny Instytut Naukowy, który aktywnie uczestniczy w budowaniu społeczeństwa opartego na wiedzy i wykorzystaniu nowoczesnych technik i technologii na rzecz rozwoju lokalnego i ogólnopolskiego.           
  Działalność Instytutu koncentruje się na rozwiązywaniu problematyki związanej z przemysłem wydobywczym surowców mineralnych, szczególnie z górnictwem podziemnym węgla i rud metali. Przemysł wydobywczy tych surowców stwarza bowiem szereg złożonych problemów w zakresie bezpieczeństwa pracy, stosowanych technologii, ochrony środowiska, a także w sferze społecznej. GIG w tych obszarach badawczych posiada wysoko wykwalifikowaną kadrę i doświadczenie, dysponuje unikalnymi bazami danych, poligonami badawczymi i specjalistycznymi laboratoriami wyposażonymi w sprzęt najnowszej generacji. Doświadczenia w tym zakresie Instytut wykorzystuje dla rozwijania nowych specjalności naukowych oraz dla podejmowania najważniejszych w skali światowej tematów badawczych.
  Mocna pozycja Instytutu ukształtowana została poprzez współpracę z wieloma branżami przemysłu w całym kraju jak i zagranicą, jak również poprzez udział w wielu międzynarodowych konsorcjach naukowo-technicznych, w których GIG realizował i realizuje kilkaset projektów o zasięgu międzynarodowym.
  Medal odebrał dr inż. Jan  Bondaruk, Zastępca Naczelnego Dyrektora Głównego Instytutu Górnictwa ds. Inżynierii Środowiska.
  1. Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach:
  Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych od 40 lat IETU zajmuje się przyczynami i skutkami zanieczyszczenia środowiska oraz możliwościami odnowy jego zasobów, zmienionych pod wpływem gospodarczej działalności człowieka. Należy do czołówki polskich jednostek naukowych. Współpracuje z najlepszymi jednostkami naukowymi w kraju i Europie.
  Jego działalność przyczyniła się do zbudowania w regionie podstaw systemu zarządzania jakością środowiska oraz systemu kontroli jakości środowiska. Niezwykle znaczący jest również wkład IETU w tworzenie krajowego systemu inwentaryzacji emisji zanieczyszczeń powietrza oraz rozwój gospodarki odpadami na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym.
  Obecnie IETU aktywnie zaangażował się w budowanie oraz wdrożenie programu pilotażowego Systemu Weryfikacji Technologii Środowiskowych (ETV) dla Europy.
  Priorytetowym działaniem IETU jest odnowa terenów poprzemysłowych i rewitalizacja obszarów zurbanizowanych. Prace IETU obejmują wszystkie aspekty rewitalizacji od przyrodniczo-środowiskowych, przez technologiczno-inżynierskie, projektowo-planistyczne, ekonomiczne po społeczne.
  Medal odebrał dr hab. inż. Jan Skowronek, Dyrektor IETU w Katowicach.
  1. Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu:
  Główne kierunki aktywności Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla obejmują następujące obszary: energetyka zawodowa, przemysłowa i rozproszona, gospodarka odpadami przemysłowymi i komunalnymi, koksownictwo i karbochemia. Instytut we wszystkich obszarach swojej działalności wykazuje szczególną troskę o ochronę środowiska, wpisując się tym w zasady zrównoważonego rozwoju.
  Instytut realizując pracebadawczo-rozwojowe, zaspokaja potrzeby dużych zakładów przemysłowych, małych i średnich przedsiębiorstw jak również jednostek samorządu lokalnego. Współpracuje również z szeregiem krajowych i zagranicznych jednostek naukowo-badawczych oraz organizacji działających w sferze ekologii.
  Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla jako lider kreujący innowacyjne rozwiązania techniczno-technologiczne, świadomie kształtuje relacje pomiędzy rozwojem technologicznym
a dbałością o środowisko oraz jakością życia społeczeństwa.
  Medal odebrał prof. nadzw. Jarosław Zuwała, Zastępca Dyrektora ds. Badań i Rozwoju.
  1. Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska PAN w Zabrzu:
  Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska Polskiej Akademii Nauk w Zabrzu jest najstarszą polską placówką naukową, prowadzącą w sposób kompleksowy badania podstawowe i stosowane z zakresu ochrony oraz inżynierii środowiska. Utworzono go w maju 1975 roku. Zalążkiem Instytutu był powstały w 1961 roku Zakład Badań Naukowych Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego Polskiej Akademii. Obecnie Instytut zatrudnia 79 pracowników, w tym 32 pracowników naukowych, 14 pracowników inżynieryjno- technicznych oraz 13 pracowników laboratoryjnych.
  Organizacyjnie, Instytut podzielony jest na 5 zakładów naukowych, których działalność koncentruje się na następujących kierunkach:
- analiza zanieczyszczenia powietrza substancjami szkodliwymi dla zdrowia,
- emisja przemysłowa, komunalna i komunikacyjna zanieczyszczeń do powietrza,
- przeciwdziałanie eutrofizacji zbiorników wodnych,
- opracowanie technologii uzdatniania wody i oczyszczania ścieków,
-zanieczyszczenie wód powierzchniowych substancjami biogennymi i priorytetowymi,
- zastosowanie magnetometrii w badaniach środowiskowych,
- zanieczyszczenie powierzchni gleb metalami ciężkimi i związkami organicznymi,
- technologie przetwarzania odpadów.
  W IPIŚ PAN działa laboratorium badawcze, które posiada akredytację PCA nr AB950.
  Instytut współpracuje z wieloma instytucjami naukowymi. Do zagranicznych partnerów IPIŚ PAN zaliczyć należy m.in.: Instytut Geofizyki Czeskiej Akademii Nauk, Uniwersytet w Trondheim, Norweski Instytut Geologiczny, Instytut Badań Troposfery Leibniz, Uniwersytet Nauk Rolniczych i Medycyny Weterynaryjnej w Rumunii zaś do najważniejszych krajowych.: Politechnika Śląska, Uniwersytet Śląski, Główny Instytut Górnictwa, Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych, Politechnika Warszawska, Politechnika Krakowska, Akademia Górniczo-Hutnicza, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Instytut Geofizyki PAN. Wspólnie z tym jednostkami IPIŚ PAN realizował badania naukowe w ramach różnych krajowych i międzynarodowych projektów. Ponadto Instytut wykonuje badania na potrzeby instytucji rządowych (Ministerstwo Środowiska, Inspekcja Środowiska), samorządowych (Urząd Marszałkowski, urzędy miejskie i gminne) oraz zakładów przemysłowych.
  Instytut posiada własne wydawnictwa naukowe „Prace i Studia”, w których drukowane są monografie oraz „Archives of Environmental Protection”, kwartalnik, wydawany od 1975 roku, notowany na liście filadelfijskiej.
  Do najważniejszych osiągnięć Instytutu w ostatnich latach należy zaliczyć przygotowanie koncepcji rekultywacji oraz przeprowadzenie badań w rejonie zbiornika Pławniowice, współudział przy opracowaniu systemu zarządzania zbiornikiem Goczałkowice, wprowadzenie magnetometrii do badań przeglądowych dotyczących zanieczyszczenia gleb oraz prace nad ograniczeniem emisji z niektórych procesów przemysłowych. Instytut organizuje cyklicznie dwie konferencje naukowo techniczne, cieszące się dużym zainteresowaniem środowiska - „Ochrona powietrza w teorii i praktyce” oraz „Chromatografia jonowa”.
  Medal odebrał dr inż. Franiciszek Pistelok, Dyrektor Instytutu.
  1. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu:
  Różnie datowany jest wiek Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego. Jedni biorą pod uwagę dzień  1. stycznia 1950 roku, kiedy to powstał jako Centralny Śląski Instytut Medycyny Pracy w ramach Śląskiej Akademii Medycznej.  Inni, powołują się na fakt jego usamodzielnienia się w 1965 roku. Jeszcze inni dopatrują się początków jego działalności w 1992 roku, kiedy to zaczął działać pod obecną nazwą, tj. Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego.
  Choć Instytut kilkakrotnie zmieniał swoją nazwę, co miało  odzwierciedlać jego podległość i poszerzanie  problematyki badawczej o zagrożenia środowiskowe i choroby powstające w wyniku zanieczyszczenia środowiska naturalnego, to najważniejsza była i pozostaje jego pozycja na mapie potrzeb Regionu i Kraju.
  Obecnie w Instytucie prowadzimy badania czynników środowiskowych: fizycznych, chemicznych i biologicznych, mających bezpośredni wpływ na zdrowie człowieka. Przykładem może być badanie zanieczyszczenia powietrza włóknami azbestu, szczególnie istotne ze względu na trwający proces usuwania wyrobów azbestowych ze środowiska. Pod tym kątem Instytut nadzorował m.in. remont Hali Widowiskowo-Sportowej w Katowicach czyli popularnego „Spodka”.
  Intensywna rozbudowa energetyki wykorzystującej alternatywne źródła energii, wymaga dziś monitorowania wpływu pracujących generatorów na zdrowie i samopoczucie ludzi przebywających w ich pobliżu. I w tym przypadku Instytut prowadzi badania, a także służy swoimi ekspertyzami zainteresowanym stronom: społecznościom lokalnym i biznesowi.
  Działania na poziomie lokalnym, w tym pomoc w rozwiązywaniu nietypowych problemów, to jeden z priorytetów Instytutu. Można tu wspomnieć o badaniach i ekspertyzach toksykologicznych dotyczących np. wysypiska odpadów w Poczesnej czy rejonu stawu „Kalina” w Świętochłowicach, czy projektach związanych z proekologiczną działalnością oświatową, zmierzającą do ograniczenia zjawiska tzw. niskiej emisji.
  Choć Instytutowi przybywa lat, nie starzeje się, zawsze jest  gotów sprostać nowym  wyzwaniom  i rozwiązywać pojawiające się problemy.
  Medal odebrał prof. nadzw. dr hab. Leszek Wieczorek, Dyrektor Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego.
  1. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Katowicach:
  Postęp cywilizacyjny nierozerwalnie związany z ingerowaniem człowieka w środowisko sprawił, że jeszcze dwie dekady temu Polska była jednym z najbardziej zanieczyszczonych państw Europy. Nasz wpływ na przyrodę okazał się tak duży, że postępująca degradacja widoczna była wręcz gołym okiem. Wymusiło to podjęcie działań systemowych, których efektem było powołanie do życia państwowej inspekcji środowiska. Instytucji, która dostała zadanie sprawowania kontroli nad sposobem realizowania przepisów, uchwalonych po to, żeby chronić środowisko naturalne, również w kontekście jakości życia człowieka.
  Jedna z pierwszych definicji zrównoważonego rozwoju określa go jako rozwój, który zapewnia zaspokojenie potrzeb obecnych pokoleń, nie przekreślając możliwości zaspokojenia potrzeb pokoleń następnych. Od blisko 25 lat Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Katowicach, dzięki  zespołowi wykwalifikowanych pracowników, wprowadza w życie tę definicję, kreując w praktyce politykę ekologiczną państwa. Pod jego kontrolą pozostaje ponad 5000 podmiotów gospodarczych, spośród których każdego roku kontrolowanych jest ponad 2000. W setkach zarządzeń pokontrolnych inspektorzy walczą o to, żeby działali oni zgodnie z posiadanymi pozwoleniami, nie zatruwając środowiska i nie utrudniając życia mieszkańcom. W ramach Państwowego Monitoringu Środowiska pracownicy Inspektoratu prowadzoną pomiary i gromadzą informacje o jakości  różnych komponentów środowiska naturalnego. Każdego roku Laboratorium WIOŚ wykonuje  ponad 100 tys. oznaczeń umożliwiających opracowanie ocen stanu środowiska w zakresie powietrza, wód powierzchniowych i podziemnych, poziomu hałasu, czy pól elektromagnetycznych. O wynikach prowadzonych badań na bieżąco informowane jest społeczeństwo, coraz bardziej zresztą świadome przysługującego mu prawa do życia w przyzwoitych warunkach. Świadczyć o tym może powszechne zainteresowanie, jakim cieszą się bieżące i prognozowane informacje o stanie jakości powietrza, publikowane w serwisie internetowym WIOŚ oraz emitowane na antenie Telewizji Katowice, z którą Inspektorat współpracuje w tym zakresie już kilka lat. Ostatnie tygodnie, podczas których stany alarmowe stężenia pyłu zawieszonego w wielu miejscach regionu były wielokrotnie przekraczane, uświadamiają nam zresztą, jak istotnym aspektem działalności WIOŚ jest właśnie monitoring i obowiązek informowania o przekroczeniach. Tylko dzięki temu, mamy świadomość sytuacji, a co za tym idzie – możliwość podejmowania kroków, które  będą ją poprawiać.
  Medal odebrał dr Jerzy Kopyczok, zastępca Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach.
  1. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach:
  Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach powstał w 1993 roku. Jest publiczną instytucją finansową, realizującą politykę ekologiczną województwa śląskiego. Realizując swoją misję Fundusz koncentruje się na wspieraniu działań proekologicznych podejmowanych przez administrację publiczną, przedsiębiorców, instytucje i organizacje pozarządowe, a także na zarządzaniu środkami europejskimi ukierunkowanymi na ochronę środowiska i na gospodarkę wodną. Wartość wsparcia udzielonego ze środków Funduszu na poprawę stanu środowiska w województwie śląskim przekroczyła 6 mld zł. Oznacza to, że nie ma w regionie żadnej ważnej inwestycji ekologicznej bez wsparcia Funduszu.  Dzięki posiadaniu przez Fundusz osobowości prawnej, możliwe było finansowanie przedsięwzięć o charakterze proekologicznym ze środków pochodzących z opłat za korzystanie ze środowiska i kar za jego zanieczyszczanie. Poprzez udzielanie niskooprocentowanych pożyczek i kredytów bankowych w postaci dopłat do odsetek, a także umorzeń pożyczekz przeznaczeniem na kolejne ekologiczne inwestycje, co roku Fundusz pomnaża publiczne środki przeznaczane na ochronę środowiska. Fundusz służy regionowi w jego przekształcaniu się z typowo przemysłowego charakteru, w przyjazne środowisku miejsce do życiai pracy. Dofinansowywane są przedsięwzięcia proekologiczne, które służą poprawie standardów jakości życia mieszkańców. Jako Instytucja Wdrażająca w zakresie realizacji Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko” WFOŚiGW w Katowicach uczestniczy w finansowaniu ochrony środowiska i gospodarki wodnej ze środków Unii Europejskiej. W nowej perspektywie finansowej UE na lata 2014-2020 WFOŚiGW w Katowicach będzie pełnił rolę Instytucji Wdrażającej dla Działania 1.7 Kompleksowa likwidacja niskiej emisji na terenie konurbacji śląsko-dąbrowskiej w ramach I osi priorytetowej PO IiŚ na lata 2014-2020 Zmniejszenie emisyjności gospodarki.
  Medal odebrał Prezes Zarządu WFOŚiGW w Katowicach, Andrzej Pilot.
  1. Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Śląskiej:
  Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki powstał w 1993 roku poprzez połączenie Wydziału Inżynierii Środowiska oraz Wydziału Mechanicznego Energetycznego. Dzięki takiemu połączeniu możliwe stało się kształcenie studentów w taki sposób, by mieli wiedzę zarówno o procesach wytwarzania energii, które to procesy są głównym źródłem zanieczyszczenia środowiska, jak i wiedzę w zakresie metod przeciwdziałania negatywnemu wpływowi energetyki na środowisko naturalne. Ponad 20 lat funkcjonowania wydziału, poprzez liczne sukcesy zawodowe jego absolwentów, potwierdziło zasadność połączenia obydwu wydziałów. Obecnie Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki kształci prawie 3tysiące studentów na kierunkach: Inżynieria Środowiska, Ochrona Środowiska, Energetyka, Budowa i Eksploatacja Maszyn, Biotechnologia oraz Inżynieria Bezpieczeństwa, którzy są poszukiwanymi specjalistami potrzebnymi w gospodarce narodowej. Wydział konsekwentne rozwija swoją bazę dydaktyczną i badawcząw odpowiedzi na potrzeby otoczenia gospodarczego. Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki posiada kategorię A wg klasyfikacji MNiSW zajął I miejsce w grupie wspólnej oceny oraz uzyskał pełne prawa akademickie do nadawania stopni naukowych w 3 dyscyplinach: inżynieria środowiska, budowa i eksploatacja maszyn oraz energetyka.
  Medal miał odebrac prof. Janusz Kotowicz, Dziekan Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Śląskiej.
  1. Wydział Inżynierii Środowiska i Biotechnologii Politechniki Częstochowskiej:
  Od blisko 20 lat Wydział Inżynierii Środowiska i Biotechnologii kształci przyszłych inżynierów na kierunkach inżynieria środowiska, energetyka, ochrona środowiska a ostatnio także biotechnologia. Wypromował kilkudziesięciu doktorów nauk technicznych, doktorów habilitowanych, którzy w sposób istotny przyczynili się do rozwoju nauki w obszarach gospodarki wodno-ściekowej, gospodarki odpadowej i osadowej, energetyki, ciepłownictwa i ogrzewnictwa. Wydział od kilkunastu lat realizuje projekty badawcze zarówno krajowe jak i międzynarodowe (min. w ramach europejskiego Programu Ramowego oraz tzw. mechanizmu norweskiego). W ostatnich latach był jednym z liderów projektu strategicznego pt „Zaawansowane technologie pozyskiwania energii” związanego z problematyką redukcji emisji CO2. Wydział zorganizował liczne konferencje naukowe poświęcone tematom związanym ze zrównoważonym rozwojem oraz zastosowaniem najnowszych technologii  w ochronie środowiska. Istotnym obszarem działalności Wydziału jest współpraca z przemysłem, co ma swoje odzwierciedlenie w licznych opracowaniach eksperckich wykonywanych dla firm energetycznych, ciepłownicznych oraz wodociągowo-kanalizacyjnych.
  Medal odebrał  dr hab. inż. Maciej Mrowiec, prof. Politechniki Częstochowskiej.
  1. Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego:
  Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, od ponad 45 lat prowadzi działalność naukowo-badawczą i kształci specjalistów w zakresie monitorowania stanu i ochrony środowiska.
Prowadzony kierunek studiów ochrona środowiska od wielu lat znajduje się w pierwszej dziesiątce rankingu Perspektyw w Polsce.
Badania naukowe prowadzone na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska, pozwoliły na wypracowanie sposobów identyfikacji i oceny zagrożeń dla bioróżnorodności ze strony organizmów obcego pochodzenia oraz licznych metod stosowanych w bioremediacji gleb zanieczyszczonych a także funkcjonowania zbiorników antropogenicznych.
Rezultaty prowadzonych projektów, takich jak ZIZOZAP czy BIOGEO-SILESIA ORSIP, stały się narzędziem pomocnym w zarządzaniu środowiskiem przyrodniczym województwa.
Aktualnie wydział podejmuje działania na rzecz wykorzystania ekologicznych źródeł energii i tym samym dążenia do poprawy jakości środowiska.
  Medal odebrała dr hab. Edyta Sierka, Prodziekan ds. współpracy z otoczeniem i promocji.
  1. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w Warszawie:
  Lasy Państwowe to największa w Unii Europejskiej organizacja zarządzająca lasami należącymi do Skarbu Państwa. Obecnie LP gospodarują na niemal jednej trzeciej powierzchni Polski. Tuż po zakończeniu II wojny światowej lesistość wynosiła  zaledwie 21 proc. Obecnie jest to 29,3 proc. Co roku leśnicy sadzą 500 mln nowych drzew, aby lasów w Polsce wciąż przybywało. Dbają też, by lasy były różnorodne biologicznie. 85 proc. rezerwatów w Polsce leży na terenie Lasów Państwowych. 40 proc. lasów w zarządzie LP jest chronionych w ramach europejskiej sieci Natura 2000. Walczą z wieloma zagrożeniami: klęskami żywiołowymi, plagami owadów, chorobami drzew, pożarami, zanieczyszczeniami, a także kłusownictwem czy wandalizmem. Dodatkowo LP wspomagają budżet państwa. W 2014 r. LP zapłaciły 1,5 mld zł podatków bezpośrednich, lokalnych i innych wpłat do budżetu oraz państwowych.
  Medal odebrał  dr inż. Kazimierz Szabla, Dyrektor RDLP w Katowicach.
 
  • WYRÓŻNIENIA  INDYWIDUALNE:
  1. Jacek M. Łączny:
  Profesor dziedziny nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria środowiska. Posiada 45-letni staż pracy w przemyśle oraz jednostkach naukowo-badawczych i doświadczenie w zarządzaniu zakładami produkcyjnymi oraz w pracy dydaktycznej.
  W jego dorobku zawodowym na szczególną uwagę zasługuje opracowanie i wdrożenie do praktyki wielu różnych technologii utylizacji ubocznych produktów spalania węgla i innych odpadów przemysłowych ibioremediacją zdegradowanych terenów.Jest autorem i współautorem wielu prac naukowo-badawczych oraz publikacji krajowych i zagranicznych. Współpracował z administracją szczebla państwowego oraz wojewódzkiego i samorządowego.
Do roku 2014 był Kierownikiem Zakładu Terenów Poprzemysłowych i Gospodarki Odpadami GIG, a obecnie jest zatrudniony w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach jako profesor zwyczajny/konsultant naukowy.
  1. Jerzy Swatoń:
  Absolwent Wydziału Automatyki i Informatyki Politechniki Śląskiej. Odbył także studia doktoranckie z zakresu organizacji i zarządzania na Wyższej Szkole Ekonomicznej w Pradze. W latach 1971 – 1988 pracował m. innymi  w Naczelnej Organizacji Technicznej w Gliwicach, w Technikum Górniczym w Chorzowie  i w Szkole Polskiej przy ambasadzie w Pradze – jako nauczyciel oraz w Zrzeszeniu Studentów Polskich i Socjalistycznym Związku Studentów Polskich. W latach 1988 – 1993 pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach, miedzy innymi jako Zastępca Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W latach od 1993 do dziś związany jest z Funduszami Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wieloletni Prezes Zarządu Funduszu Wojewódzkiego w Katowicach, w latach 2001 – 2003 Z-ca Prezesa Narodowego Funduszu i w okresie 2003 -2004 jego Prezes. Od maja 2004 do kwietnia 2005  Minister Środowiska w rządzie Premiera Marka Belki. Od  roku 2008 Dyrektor Departamentu Ochrony Ziemi NFOŚiGW.
  Aktualnie pełni również funkcję Przewodniczącego Komitetu Gospodarki Wodnej przy Krajowej Izbie Gospodarczej.
  1. Bernard Błaszczyk:
  Prawnik, dyplomata i doświadczony urzędnik państwowy. Pracował w większości rządów demokratycznej Polski. W swoim zawodowym życiorysie ma ministerialne stanowiska w resortach ochrony środowiska, gospodarki oraz nauki i szkolnictwa wyższego. Zmierzył się także z funkcją konsula generalnego Rzeczpospolitej Polskiej w Ostrawieoraz  radcy-ministra Ambasady RP w Pradze. Lubiany i szanowany zarówno przez czeską Polonię, jak i samych Czechów jest jednym z niewielu polskich polityków, rozmawiających z nimi w ich ojczystym języku. Od lat współpracuje ze śląskimi leśnikami wspierając ich w walce o beskidzkie lasy – przez lata nadzorował „Program dla Beskidów”, dzięki któremu w tamtejszych nadleśnictwach przebudowano około dziewięć tysięcy hektarów lasu.
  Z jego wiedzy i doświadczenia korzystali szefowie kolejnych ekip rządzących. Współpracował między innymi z Hanną Suchockąi Jerzym Buzkiem.W rządzie Donalda Tuska od sierpnia 2008 do grudnia 2011 roku piastował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska, gdzie bezpośrednio nadzorował departamenty Zmian Klimatu i Ochrony Atmosfery, Gospodarki Odpadami oraz Instrumentów Środowiskowych.
  Spośród licznych obowiązków ministra Błaszczykaw tym okresie wyróżnić należy zadania związane z tematyką zmian klimatycznych oraz przewodnictwo polskiej delegacji na ONZ w Kopenhadze – COP 15, najważniejszym i największym szczycie w sprawie zmian klimatu na świecie. W czasie swojej pracy w resorcie środowiska współtworzył między innymi ustawy o  szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem występowania skutków powodzi i ich usuwaniem oraz ustawy o czystości i porządku w gminach. Pierwsza, niezmiernie ważna dla mieszkańców terenów „zalewowych” gwarantuje niezbędną pomoc osobom poszkodowanym przez powódź. Druga,zwana też„śmieciową rewolucją”, ma za zadaniewprowadzenie w Polsce europejskich standardów w dziedzinie segregacji odpadów.Mając świadomość jej wagi Bernard Błaszczyk aktywnie uczestniczył w działaniach, których celem było zarówno informowanie społeczeństwa o założeniach nowej ustawy, jak i szeroko pojęta edukacja ekologiczna.
  Z ramienia Ministerstwa  Środowiska czuwałnad realizacją współfinansowanych z unijnego Programu Operacyjnego Infrastruktury i Środowisko pro środowiskowych projektów w województwie śląskim. Od 2008 roku nieprzerwanie pracuje w Radzie Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach.  Dlatego też pomimo wielu lat pracy z dala od rodzimego regionu, udało mu się utrzymać kontaktz „Polską samorządową”.Znając dobrze specyfikę problemów środowiskowych województwa,od objęciaw styczniu 2012 roku funkcji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Katowicach, skuteczniemoderuje dyskusję międzyekologami aprzedsiębiorcami o tym, co w praktyce powinien oznaczać zrównoważony rozwój. Jak bowiem sam mówi, rolą kierowanej przez Niego instytucji jest troska o to, aby oznaczał on mądre koegzystowanie człowieka i przyrody.
  1. Maciej Bakes:
  Urodził się w Chorzowie, wychował w Wirku i Halembie (dziś dzielnice Rudy Śląskiej). Pamięta sprawdzalność powiedzenia: „widzimy czym oddychamy”.
  Jako dziennikarz ekologią zajmuje się od prawie 45 lat zarówno na antenie lokalnej jak i ogólnopolskiej.
  Jest pomysłodawcą i autorem „Zielonego Telefonu” najstarszej w polskiej radiofonii audycji ekologicznej (emitowanej od prawie ćwierć wieku).
  Ma na swym koncie wiele nagród dziennikarskich. Tytuł Mecenasa Polskiej Ekologii i tytuł Bene Merritus. Kilkukrotny laureat Nagród Ministra Środowiska, Nagrody im. Adama Loretta, Nagrody im. Adama Graczyńskiego. Odznaczony Złotą Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Środowiska”. Dwukrotny laureat Zielonych Czeków.
  Od ponad 20 lat działa w Regionalnej Radzie Ochrony Przyrody. Działa też  w Radzie Promocyjnego Kompleksu Leśnego Lasy Beskidu Śląskiego.
  Może pochwalić się 40-letnim stażem w przekazywaniu wiedz i kształceniu adeptów sztuki dziennikarskiej. W środowisku dziennikarskim uchodzi za jednego z najlepszych tenisistów seniorów.
  1. Zygfryd Nowak:
  Prof.dr hab. inż., urodzony w Katowicach, maturzysta katowickiego Liceum im A. Mickiewicza, absolwent Politechniki Śląskiej.
  Specjalista z zakresu wykorzystania surowców mineralnych, inżynierii i zarządzania środowiskiem w Głównym Instytucie Górnictwa i Politechnice Śląskiej.
  Visiting professor Pittsburgh University USA. Wiceminister Górnictwa i Energetyki. Członek i przewodniczący Komitetu Węglowego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ.
  W wieloletnim działaniu m.in. organizator i dyrektor Centralnego Ośrodka Badawczo-Projektowego Wzbogacania i Utylizacji Kopalin- SEPARATOR, organizator i koordynator Polskiego Programu Kompleksowego Przetwórstwa Węgla, współorganizator i koordynator Światowego Programu Czystszej Produkcji ONZ-UNEP i jego struktur w Polsce, inicjator i koordynator Programu PHARE Bezdymnego Spalania Węgla w Polsce, organizator i kierownik Katedry Zarządzania Środowiskiem Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej.
Inicjator i redaktor serii wydawniczej: Poczet Gwarków Śląskich”, czasopisma „Czystsza Produkcja i Eko-zarządzanie. Autor podręczników, poradników i raportów z zakresu wykorzystania surowców, zarządzania środowiskiem i kompleksowej energetyki.
  Laureat Nagrody ONZ-UNEP z zakresu Ochrony Środowiska „GLOBAL 500”, Polskiej Nagrody Państwowej oraz odznaczeń państwowych i społecznych. Obecnie Honorowy Prezes Stowarzyszenia Polski Ruch Czystszej Produkcji.
  1. Bogdan Gieburowski:
  Leśnik, przez całe życie zawodowe związany z pracą w jednostkach Lasów Państwowych  na terenie województw śląskiego, opolskiego oraz częściowo małopolskiego   i świętokrzyskiego. 
  Studia na Wydziale Leśnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie ukończył w 1970 roku, po czym podjął pracę w lasach Murckowskich i Kobiorskich, a następnie był przez 10 lat dyrektorem Ośrodka Transportu Leśnego w Bytomiu, kolejne 12 lat nadleśniczym Nadleśnictwa Katowice i przez 17 lat dyrektorem i zastępcą dyrektora   ds. Gospodarki Leśnej Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych
w Katowicach.
  W okresie 45 lat jego pracy zawodowej model polskiej gospodarki leśnej ewoluował – i obecnie naczelną zasadą leśnictwa jest prowadzenie wielofunkcyjnej, trwale zrównoważonej gospodarki leśnej. Nadzorowane przez RDLP w Katowicach 38 nadleśnictw prowadzi gospodarkę leśną w oparciu o 10-letnie plany urządzenia lasu – i każdy z nich opracowywany był pod przewodnictwem Bogdana Gieburowskiego. Efektem pełnej realizacji tych planów jest uratowanie lasów śląskich przed rozpadem poprzez dokonanie na dziesiątkach tysięcy hektarów udanych przebudów drzewostanów. Aktualnie problemem Nr 1 jest ratowanie lasów Beskidów i Sudetów Wschodnich, w których masowo zamierają drzewostany świerkowe.
  Katowicka Dyrekcja Lasów Państwowych przoduje w kraju w zakresie gospodarki szkółkarskiej oraz w ochronie gatunków zagrożonych, prowadząc w Beskidach hodowlę i re introdukcję głuszca, a w lasach pszczyńskich żubra. 
  Bogdan Gieburowski godził pracę zawodową z działalnością społeczną – jest od ponad 20 lat członkiem Prezydium Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Leśnego, a przez okres 8 lat był członkiem Prezydium Rady Leśnictwa przy Ministrze Środowiska i członkiem Prezydium Kolegium Lasów Państwowych. Jest też członkiem Rady Polskiej Izby Ekologii.



Gratulujemy Odznaczonym!

O wręczeniu Ekolaurów PIE oraz Wyróżnień:
http://www.pie.pl/ostatnia-gala.html    

Filmowe podsumowanie konferencji oraz Gali